In een verklaring van het Vaticaan is de „doctrine of discovery“ verworpen – een theorie die vanaf de 15e eeuw door koloniale machten werd gebruikt om de inbeslagname van inheems land te rechtvaardigen. Deze „doctrine“, die was gebaseerd op pauselijke bullen uit die tijd, werd door politieke machten eeuwenlang beschouwd als een fundamenteel onderdeel van het ideologische kader van het kolonialisme en vond zelfs haar weg naar de rechtsstelsels van verschillende landen.

De Vaticaanse dicasteries voor Cultuur en Integrale Menselijke Ontwikkeling hebben vandaag gezamenlijk erkend dat: „deze pauselijke bullen onvoldoende recht deden aan de gelijke waardigheid en rechten van inheemse volkeren” en hebben geleid tot „handelingen tegen inheemse volkeren die soms plaatsvonden zonder verzet van kerkelijke autoriteiten [… ] Het is niet meer dan rechtvaardig om deze fouten te erkennen, de verschrikkelijke gevolgen van het assimilatiebeleid en het leed dat inheemse volkeren hebben ondervonden te erkennen, en om vergeving te vragen.”

Deze officiële afkeuring volgt op het boetedoeningbezoek dat paus Franciscus vorig jaar aan Canada bracht, waar vele duizenden inheemse kinderen het slachtoffer waren van dergelijk beleid.

Inheemse ouderen, waaronder Mindahi Bastida Muñoz (op de foto), lid van de adviesraad van de Stop Ecocide Foundation, staan al een aantal jaren in actieve en wederzijdse dialoog met het Vaticaan en hebben zich onvermoeibaar ingezet voor dit historische moment van afstanddoening.

De Stop Ecocide Foundation had het voorrecht om actief deel uit te maken van dat traject. Andreas Magnusson, lid van de jongerenadviesraad van de stichting, en voorzitter Jojo Mehta, evenals Pella Thiel, medeoprichtster van End Ecocide Sweden, waren allemaal samen met Mindahi Bastida aanwezig in Stockholm tijdens een bijeenkomst die een belangrijke stap vormde in die historische dialoog – een bijeenkomst met Zweedse parlementsleden en met de kardinaal van de katholieke kerk in Zweden, in 2020.

Het was een ontmoeting die het volgende tot uitdrukking bracht: de ervaringen van inheemse volkeren als gevolg van de ‘ontdekkingsleer’; de ervaringen van de jongeren van vandaag in het licht van de klimaat- en milieucrisis; de relevantie van inheemse wijsheid en het hoeden van de aarde; en het belang van juridische instrumenten (wetgeving inzake ecocide, rechten van de natuur) om de moderne wereld weer in overeenstemming te brengen met deze wijsheid.

Met de historische erkenning van vandaag is deze herschikking weer een stap dichterbij gekomen.